Panteon:
Na drodze Via Dei Fori Imperiali, prowadzącej do Koloseum, najwyraźniej kręcą się kieszonkowcy, bo byliśmy świadkami pościgu turysty za czarnoskórym człowiekiem, który coś mu ukradł. Okazało się, że kieszonkowiec wolno biegał, więc turysta bez problemu go dogonił i złapał. W tym samym czasie policjanci siedzący w samochodzie obok wpatrywali się w swoje smartfony.
Nie mam pojęcia, czy warto wejść do Koloseum, bo uznałem, że widok z ulicy mi wystarczy. Natomiast weszliśmy na Palatyn i do Forum Romanum, bo tam jednak jest sporo do zobaczenia i warto wejść na teren tych archeologicznych obszarów.
Bruk w Rzymie jest dość krzywy, na terenie całego centrum wygląda jak poniżej:
W autobusach w Rzymie można płacić przykładajac kartę kredytową do kasowników oznaczonych napisem „Tap & Go”. Bilet na 100 minut kosztuje EUR 1.50. Taka jest teoria, bo w praktyce te kasowniki nie działają: w pojeździe jest kilka i żaden nie jest uruchomiony. Cóż, trzeba jechać na gapę.
Hiszpańskie schody to atrakcja umiarkowana, ale umożliwiają dotarcie do Villi Medici, rezydencji artystów, gdzie za symboliczną cenę biletu przewodnik oprowadzi po warsztatach artystów, willi i ogrodzie.
Po dwóch dniach zwiedzania od rana do wieczora cieszymy się, że to już koniec pobytu – w tym sensie, że nie mielibyśmy siły na kolejny dzień zwiedzania w takim tempie.